Baza wiedzy

Zapraszamy i zachęcamy do brania udziału w dyskusjach za pomoca komentarzy, można je wystawić pod każdym naszym artykułem, które będziemy pisać dla Państwa systematycznie.

Padaczka jest jednym z wielu zaburzeń, w przypadku których pomocna okazuje się marihuana. Łagodzi ona objawy epilepsji, znacznie zmniejszając częstotliwość i intensywność napadów padaczkowych, nawet w przypadkach, kiedy zawodzą inne leki czy metody leczenia. Często zawarte w konopiach substancje są jedynymi, które są w stanie pomóc pacjentom, którzy z atakami zmagają się od lat.

Zresztą myśląc o epilepsji, najpewniej staje nam przed oczami obraz osoby, której leżące na podłodze ciało opanowały intensywne skurcze. Jednak nie każdy napad padaczkowy tak wygląda, a poszczególne przypadki tego zaburzenia potrafią różnić się od siebie tak bardzo, że niezaznajomione z tematem osoby, nie byłyby w stanie stwierdzić, że chodzi tu o różne postaci tej samej choroby. Część osób dotkniętych tym zaburzeniem dobrze reaguje na leki i prowadzi życie, które nie różni się od życia innych osób. Jednak u niektórych nawet kilka połączonych lekarstw nie przynosi żadnych rezultatów, a w skrajnych przypadkach doświadczają oni wielu intensywnych napadów dziennie, co uniemożliwia im normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Medyczna marihuana jest dla nich niejednokrotnie jedyną szansą na w miarę normalne życie.
Padaczka – przyczyny
Padaczka, czy też inaczej epilepsja to rodzaj zaburzeń neurologicznych, które wynikają z nadmiernej i nieprawidłowej aktywności komórek nerwowych kory mózgowej. Jest ona jedną z najczęstszych chorób neurologicznych, a mimo to wciąż w pełni nie znamy jej przyczyn.
Padaczka znana była już w starożytności, a jej nazwa pochodzi od określenia „padająca choroba”, które to zostało wymyślone przez Hipokratesa. Do dziś medycyna nie jest w stanie wskazać konkretnych przyczyn epilepsji w każdym przypadku. Wiadomo jednak, że może być ona spowodowana urazami mózgu, udarem i guzem mózgu, zapaleniem mózgu i opon mózgowych, krwotokiem podpajęczynówkowym, toksyczno-metabolicznym uszkodzeniem tkanki mózgowej, a także przyczynami o podłożu genetycznym. Bardzo często jej objawy współwystępują z innymi chorobami. Padaczka częściej dotyka mężczyzn niż kobiet. W przypadku dzieci zazwyczaj lekarze nie są w stanie ustalić przyczyn jej występowania (mówimy wówczas o padaczce idiopatycznej).
Napady padaczkowe
Padaczka najczęściej kojarzy nam się napadami padaczkowymi, w postaci z niekontrolowanymi drgawek połączonymi z utratą świadomości. Jednak napady padaczkowe mają bardzo różną postać. Możemy wyróżnić wśród nich napady drgawkowe (około 60%) i bezdrgawkowe (około 40%). Ten drugi rodzaj polega na chwilowej, około 10-sekundowej, utracie świadomości.
Natomiast napady drgawkowe dzielimy na ogniskowe (2/3 przypadków), które poprzedzone są tzw. aurą, czyli objawami zmysłowymi, psychicznymi, autonomicznymi czy motorycznymi, które zwiastują napad. Chory może bezpośrednio przed napadem na przykład poczuć jakiś charakterystyczny zapach, usłyszeć dzwonienie w uszach lub zobaczyć kolorową poświatę. Drugim rodzajem napadów drgawkowych są napady uogólnione, które nie są poprzedzone żadnymi zwiastunami i zawsze przebiegają z utratą świadomości. Wśród napadów padaczkowych możemy wyróżnić kilka rodzajów:
- duże, czyli tzw. napady toniczno-klonicze, którym towarzyszy upadek i utrata przytomności, silne napięcie mięśni i odgięcie głowy do tyłu. Pojawiają się drgawki kończyn i głowy, a chory może nawet przestać oddychać,
- małe, które polegają na nagłym zastygnięciu chorego w bezruchu i chwilowej utracie kontaktu z rzeczywistością,
- miokloniczne, w których przebiegu dochodzi do skurczu mięśni, nie towarzyszy im utrata przytomności,
- atoniczne – napady, podczas których dochodzi do utraty przytomności, zwiotczenie mięśni i upadku chorego.
Pojedyncze, krótkie napady same z siebie nie stanowią zagrożenia dla życia czy zdrowia chorych, chyba że przytrafią się np. podczas kąpieli, pracy na wysokościach czy podczas pracy z ostrym narzędziem. Natomiast najniebezpieczniejsze są napady, które trwają ponad pół godziny lub serie krótkich napadów, które występują jeden po drugim. Mogą one doprowadzić do niedotlenienia mózgu, jego obrzęku, a w konsekwencji do śmierci pacjenta. Padaczka ma negatywny wpływ na jakość życia osób na nią ciepiących. Może prowadzić do izolacji społecznej i stygmatyzacji. A to może skutkować gorszym poziomem wykształcenia i zawodem, co ostatecznie wpływa na jakość i zadowolenie z życia.
Leczenie
W zdecydowanej większości przypadków padaczka jest nieuleczalna, ale same napady można kontrolować dzięki lekom przeciwdrgawkowym, które chory często musi przyjmować przez całe życie. Wśród dostępnych leków wyróżniamy fenytoinę, karbamazepinę i kwas walproinowy. Najczęściej stosuje się jeden lek na raz, jednak czasami konieczne jest łączenie 2 czy nawet 3 medykamentów. Pomimo tego i tak około 30% pacjentów doświadcza napadów. Ponadto stosowane leki mają również działania niepożądane. Niektóre z nich są łagodne jak senność, zmiany nastroju czy chwiejny chód. U części osób może się również pojawiać wysypka. Jednak czasami u chorych zażywających leki przeciwpadaczkowe wywołują one poważniejsze skutki uboczne, takie jak działanie toksyczne na wątrobę czy hamowanie czynności szpiku kostnego. Z ich powodu niektórzy decydują się na przerwanie przyjmowania leków, jeśli nie doświadczyli napadów w ciągu 2-4 lat. Jednak u około 1/3 chorych, którzy odstawili leki, w ciągu pół roku następuje nawrót.
Jeśli leki nie są skuteczne, można zastosować leczenie chirurgiczne polegające na usunięciu hipokampu lub neurostymulację. Należy jednak pamiętać, że często te działania to ostateczność, gdyż każda operacja wiąże się z ryzykiem powikłań.
Badania pokazują, że odpowiednia dieta również obniża liczbę napadów padaczkowych. Powinna być ona bogata w tłuszcze, o niskiej zawartości węglowodanów i odpowiedniej zawartości białka. Chorym zaleca się także unikanie czynników, które mogą wywołać napad, np. oglądania telewizji czy grania w gry wideo. Jeśli ich napady wywoływane są przez intensywne światło, zaleca się noszenie przyciemnianych okularów.
Leki przeciwpadaczkowe na bazie konopi
Skuteczna w łagodzeniu napadów i zmniejszaniu ich liczby jest także marihuana. Im więcej badań zostaje na ten temat prowadzonych, tym więcej dowodów naukowych wskazuje na jej skuteczność. Potwierdzają to także rodzice dzieci, u których nie sprawdza się leczenie tradycyjnymi lekami, wobec czego zaczęli oni sięgać po leki na bazie marihuany, nawet jeśli byłe one nielegalne. Mimo coraz większej liczby dowodów na skuteczność konopi w łagodzeniu objawów epilepsji część lekarzy ma jednak w dalszym ciągu opory przed przepisywaniem ich, ponieważ nie poznano jeszcze dokładnie mechanizmów, za których sprawą one działają i przynoszą ulgę pacjentom. Wiadomo natomiast, że główną rolę odgrywa tu kannabinoid CBD, który działa przeciwdrgawkowo, przeciwpsychotycznie, przeciwlękowo i rozluźniająco, a w przeciwieństwie do THC nie ma działania psychoaktywnego.
Miejmy nadzieje, że dzięki legalizacji medycznej marihuany, leki przeciwpadaczkowe na jej bazie pomogą wielu ciepiącym na padaczkę i znacznie poprawią jakość ich życia.

Chcesz wiedzieć więcej? Sprawdź nasz kanał YouTube! ZOBACZ TERAZ

Medyczna Marihuana, Olej z Konopi

Mari-Med Clinic Wrocław

Sklep stacjonarny - Pasaż Zielińskiego

MASZ PYTANIA?

Skontaktuj się z nami!

+48 696 744 447

 

 

Copyright 2017 - Mari-Med Clinic. All rights reserved.

Realizacja: Strony www Wrocław